sábado, septiembre 15, 2012

Et sentiré, sense jutjar.

Et sentiré, sense jutjar.

Vaig a opinarte, sense aconsellar.

Sempre confiaré en tu, sense exigir-.

Estaré intentant ajudar-te, sense intentar decidir per tu.

Et cuidaré, sense anularte.

Et miraré, sense projectar les meves coses en tu ...

Vull abraçar, sense asfixiarte.

Vaig a animar, sense empènyer.

Et sostindré, sense fer-te càrrec de tu.

Si et protegeixo, serà sense mentides

M'acostaré, sense invadirte ...

Vull conèixer les teves coses, doncs les coses que em disgusten o les males les accepta, ni demanarem que les canviïs perquè ho són tot el que et conformen.

Sempre que tu estiguis d'acord en això, t'ofereixo el meu afecte sincer meva amistat una cosa tan real com jo

T'estimo.

T'estimo.

Perquè puc viure sense tu i trio viure amb tu.

Perquè sense tu no em moro i tu tampoc.

Et vull no per eterna més aviat per la teva instant.

Et vull perquè si te'n vas em quedo i et quedes sense que em vagi,

Et vull també,

perquè t'estimo tant, però et vull bé.

Et vull per la teva silenci i per les teves paraules

i perquè el futur no existeix mentre tinguem present.

T'estimo, i potser fins t'estimi,

però mentre et vulgui, què més dóna?

Et vull perquè hi ha alguna cosa abans de tu

i per tot el que estigui de tu

i aquest tot s'uneix amb tu ...

i més que res, de manera que cal amb tu.

Et vull perquè et vull

i em deixes pensar que em vols.

Et vull perquè em tens

i em deixes creure per un instant que et tinc.

Et vull per què no ets el màxim i pretens no ser mínim.

I ets una veritat.

Et vull per el cos i la ment,

que són diferents, i estan a diferents hores

i no pretenen mai barrejar.

però sempre et formen

T'estimo molt, perquè sense tu, no passa res

i amb tu passa de tot.

Et vull per què dius només el que vols dir

i em fas pregar per la qual cosa no dius

i de nou dius només el que vols.

Et vull per no ser la dona dels meus somnis

i ser la dona dels meus realitats.

Et vull perquè no ets la primera

i no pretens ser l'última i això no t'importa.

T'estimo tant que de vegades fins i tot em vols per això.

Et vull perquè no t'importa meus diners, ni la meva educació, ni casa,

Ni la meva família, o la meva auto, el meu gos i la meva manera de vestir.

I tot i així tot això és important per a tu.

T'estimo de la manera més convencional, per

que voler és una pexperiencia íntima i estranya

però et vull.

I pot sigui el que més et vol i et vull de totes les maneres.

jueves, septiembre 13, 2012

viernes, septiembre 07, 2012

Me pregunto constantemente

Me pregunto constantemente porque Dios

no me ha fulminado con su rayo redentor

sí yo soy el mal

¿que acaso Dios no nos librará del mal?

¿entonces porque sigo existiendo?

Dios tan mediocre que no puede destruirme.

venga golpéame no es el poder de tu hechizo

es el poder que yo le otorgo a el.

miércoles, septiembre 05, 2012

Me había prometido

Me había prometido ya no escribirte… pero sigo sin concebir la idea de yo destruí con mi melancolía, siempre tenemos las opciones, no se no me parece justo me digas eso, si es que querías de usarlo de pretexto para no hablarme mas tan solo bastaría me dijeras la verdad, que se yo posibilidades de razones, pero es que yo te quiero y te quiero bien, jamás pretendí dañarte… como dañar a quien me vio a quien me dijo me quería a quien tanto quiero, es verdad yo no quiero ser malo.

Si insisto es porque tu amistad me es valiosa, no sé lo que pase, tengo la sospecha de que es por lo nuestro en que estamos en qué punto andábamos, yo se que en ninguno, simplemente formando una amistad quedo en claro que no me podías dar una relación, y yo te dije entendía y es verdad es difícil tú tienes a alguien más en la cabeza, me lo has dicho y eso lo respeto yo solo pretendía nos acompañáramos, porque me gusta estar contigo hablar y porque tienes razón nos entendemos.

Simplemente te echo en falta porque me gusta hablar contigo me hacia bien, tu dijiste que estuviéramos unido porque nos ayudaría creo eso, creo de alguna forma nos conocemos para ayudarnos no se es tonto tan lejos pero al menos escucharnos, me duele me bloquearas y respeto tus decisiones y sigo escribiéndote no sé si has leído las notas del DA o los correos, en realidad no quiero ser un lastre en tu vida, no quiero pedirte nada , no quiero me quieras o estés conmigo si no quieres, es que yo no quiero perderte es todo, es que soy tontorron es que me dijiste algún día no dejes que nos perdamos, es eso por lo que escribo, -que espero de escribir decirte que te puedo acompañar y que mi cariño es sincero que lo sepas que si quieres hablar hablaremos- porque no me creo que destruyera lo que construiste, lamento estar triste pero tenía mis motivos muy validos y si te lo comente fue por la confianza que sentía en poder decirte estoy triste no entre a la escuela de cine, o que me sentía muy enfermo, creo yo, y es que es eso no se soy preocupon me importas.

Pero lo más importante eres tú, espero tu salud este bien que los dientes no te molesten y que te sientas mejor del ovario que los análisis fueran satisfactorios… sigue dibujando, yo creo que tus dibujos cambiaran el mundo, tienes arte niña bonita.

sábado, septiembre 01, 2012

mi alma te echaba en falta, no tanto como yo te extraño

Mire

viernes, agosto 31, 2012

No hablare de te quiero o te extraños

No hablare de te quiero o te extraños, eso esta demás esta visto probado y mostrado y cuando sea necesario volveré a hablar de ello hoy es tiempo para otra cosa para hablar de el silencio, para hablar de lo pienso y no sé exactamente que fue, agobio, si te agobie, si te hable a diario y quise hablar contigo siempre porque me gustaba hacerlo y pensé que a ti también, triste mi tristeza es mía y si alguna vez lo comente no fue para dejarla en tus manos y me aliviaras, mis dolores y problemas son míos, pero a veces es lindo tener a alguien a quien tan siquiera hablarlos, era eso y lamento lo ocurrido, será que escribo hoy por miedo que está presente de que ya te perdí, escribo porque te echo en falta y mi necia conjetura de querer hacer lo correcto y arreglar las cosas ¿arreglar que?, pues la convivencia con mi mejor amiga. No pediré estés conmigo o me quieras, no pediré me escuches siquiera, no puedo pedirte nada, al contrario tengo que pagar la deuda, me entregaste tres años de un cariño especial, me has dado cosas que pensé jamás tendría, me hiciste feliz, y es que no eres tu mi felicidad así como yo no soy la tuya pero estar contigo me hacia tan bien que yo era feliz, como te quiero niña bonita, atesoro cada regalo tuyo, amo dormir custodiado por el San Jorge que has pintado, extraño tus charlas las quejas y las alegres, el comentar música, comics o cine el idear planes de escape y el de imaginar cosas juntos, era una amistad sincera, mejor amiga, cómplice, extraño mirarte mientras ibas a dormir, es que incluso extraño cuando te quejaba si cuando arremetías blasfemias al mundo porque el mundo está hecho al revés y tu eres justa, si ni siquiera te pediré qué vuelvas, porque eso solo tú podrías decidirlo si quieres o no, y confieso esto me duele, el perderte el saber que me tengo prohibido estar donde tú, porque ya esta distancia me pudo derrotar una vez ahora vuelve a golpear más fuerte y yo aguanto como puedo porque no me tengo que permitir perder, no desfalleceré, la única derrota es la lucha que jamás se peleo, sigo en pie, como los valientes, hacia qué rumbo no lo sé, es incierto como la vida pero a confiar en la rueda de la vida, y tu andarás con tus ruedas de fuego bajo los pies subiendo a lo alto porque molas y te admiro. Yo entenderé tus prisas, tus silencios tus enojos, tus lagrimas, cada alegría y cada sonrisa, niña bonita. En mi forma ingenua e ilusa aun creo que siempre se pueden encontrar caminos y soluciones, solo tienes que avisar.

Que te digo, cada quien elige las dediciones que más les conviene, yo solo quería decir al final de cuentas que lo que pueda tener yo, no es para joderte la existencia, yo en realidad quería que estuvieras bien y fueras feliz que lo mereces y si yo me insertaba en tu historia sería fabuloso, yo siempre creeré que en definitivamente tú haces que este mundo sea hermoso créetelo que es verdad y si nadie lo cree se pierden de una gran persona. Sigue para Adelante confía en ti… que no existe nada mas precioso que tu forma de ser, además que eres súper bonita. Loca o cuerda, triste o feliz, qué más da, es Mirea, lo que asombra y lo que acojona a la gente tonta cerrada y que no es libre. Tu no estás encerrada en una sola cosa yo creo que puedes ser lo que quieras si te esfuerzas.

Quería escribirte, mi alma te echaba en falta, no tanto como yo te extraño Mireia

Sab

Desde el abismo

Luna y Venus by @alviseni
Luna y Venus, a photo by @alviseni on Flickr.

Desde el abismo

Por fuera y por dentro,
te llevo agarrado al pensamiento...
y en la piel también te siento,
en el aire al respirar,
en el cielo que se nubla con tu ausencia,
en tu estrella que se apaga,
en las sombras de la nada y en todo lo que tu llenabas...
apareces en mis sueños y en los rincones del alma,
como una ilusión desesperada,
como un camino intransitivo que no tiene principio ni final,
que agota las fuerzas para continuar...
y yo, voy abrazándome al cuento de vivir con tu recuerdo,
aunque el tiempo se me haga más lento,
voy pintándote en el espacio desocupado de los silencios,
aunque no encuentre colores para cubrir el lienzo,
voy anegando tu sonrisa con mis lágrimas desgastadas,
apagando las voces que me gritan tu nombre desconsoladas...
y mientras me voy vaciando de ti,
sigo notando la boca llena de arena,
las manos desnudas de piel,
los besos desiertos de ganas,
el corazón cubierto de hiel...desde el abismo.

miércoles, agosto 29, 2012

Stars

Stars by Sabbrica
Stars, a photo by Sabbrica on Flickr.

Esta noche
que resta vida
huelo el miedo
los perros no ladran
será acaso que no escucho nada,
eh muerto
no veo ningún camino seguro
solo el abismo que me invita a pasar
el silencio que me dirige a una oscuridad,
pecado que redirige hasta donde yo no pueda hablar mas,
13 cuervos negros picotean mi silueta decadente
un sepulturero observa la luna y ríe
sabe habrá trabajo esta noche,
logro llorar,
aun huelo el miedo,
aun puedo soñar,
aun extraño estar vivo,
para no escuchar el silencio del cementerio.

I`m the Lizard King...

I`m the Lizard King... by Madame Fastras
I`m the Lizard King..., a photo by Madame Fastras on Flickr.

“Esperando sea el ultimo
me confieso seducida por la idea de encontrar la muerte
para dejar este mundo que no entiendo
que no me acepta
que no acepto
que no me comprende
y no comprendo
que no tiene nada para mi
y lo mas importante no tengo nada para el
porque todo en un principio tenia la tendencia a desaparecer
como lo hacen las estrellas o las flores...”

Fire by iiana
Fire, a photo by iiana on Flickr.

Tus elementos ajenos a mí,
me convierten en algo mas,
algo vivo,
que es fuerte,
que no teme,
que te resguardará hasta el fin de los infiernos.
aunque sea en un recuerdo.

Mis elementos que se mueren por ti,
se despiertan por tu negación,
ojala se acabara pronto el mundo.
para encontrarme eternamente unido ati…

Al doblar la esquina ...

Al doblar la esquina ... by Carmen Hache
Al doblar la esquina ..., a photo by Carmen Hache on Flickr.

Ayer te busque,
en el cementerio de mis recuerdos,
quise exhumarte pero te habías ido,
te llevaste tu recuerdo,
y me dejaste aquí con las llaves del cielo esperando por ti.....

  by B.S. Wise
, a photo by B.S. Wise on Flickr.

Escribo porque me importas, aunque se no debo escribirte, pero aquí lo hago, yo quería decirte que espero estés bien, que vayas al médico, no dejes de ir, perdona ser un entrometido pero me importas y yo no quiero mal para ti puras sonrisas y felicidad, ya sabes cómo suelo ser de tonto, y necio.
sin más adiós
te quiero.
Sab