viernes, septiembre 21, 2012

Aceptar



Aceptar que no vales nada… que eres un imbécil y uno muy pendejo… que a ti solo te dicen mentiras… que te tienen lastima y que no tienes a nadie, es lo que debe mover tu vida de ahora en adelante, no puedes ser feliz y eso ahce que tu amdre nos ea feliz, por tu culpa no puede ser feliz  asi igual pasa con mireia  por tu culpa se fue porque eres mounstro imbécil y tristre,  que necesita cariño tu corazón no vale nada, ni tus palabras ni tus acciones,  es mejor que aceptes que nadie va a quererte y que nadie se interesara en ti que no eres nada y tu cariño por sicnero y puro daña, eres malo por eso te va mal y no tiene talentos apra  ocultar tu maldad si supieras dibujar o  hacer música alguien podría admirarte pero tu no sabes hacer nada, ya lo sabes la gente buena tiene cosas buenas tu lo arruinas siempre todo ojala fuera verdad  loque dice mi mama que me pongo un escudo y no dejo entren no no es asi lo doy todo y se ve que soy un ser ghorrible que no vale la pena por eso andie me quiere por eso no tengo amigos por eso estoy solo, por eso me siento como un puto perro abandonado, deambulando por la calle esperando a que lo atropelle unautobus porque not engov alor apra quietarme la vida porque además de pendejo soy un cobarde que cree que sus letras idiotas pueden  solucioanr algo pues no nadie quiere leerte… nadie va entenderte, y extraño con el alma el poder decir escuche esto , lei esto  voy a escribir sobre esto o toamr una foto de este y que me dijeras bien o me dieras cosnejos,  es que yo no entiendo que hice no puedo ahcer daño porque estoy tan lejos, ya termino y soy un pendejo es lo que pasa y tan puedo ser loques ea que a nadie le importa…

Te extraño y no se porque, ni se porque te ensesito ni porque te quiero yo pensé que no lo hacia pero  días como hoy me ahce falta vaya que soy un pele de cuarta que mendiga cariño y es que soy un perro bueno que puede mover la colita cuando le acarian la cara y cuando lov en como alguien real y es que peudo morder cuando nesecito defender a quien quiero y aunque me golpeen seguire afuera esperando porquesoy un buen perro

Y ya no quiero llorar mas ni lastimarme la mano quiero nos entir y dormirme
 Quiero que todo este bien y porque me doy uenta que ser yo siempre lo arruina todo porqueno peudo ahcer que mi mama sea feliz porque yo soy un pendejo trsitre que ensesita le quieran y le escuchen porque yo no soty bueno para nadie por eso tarde o temprano los amigos se van  y ojala tuviera esa facilidad apra olvidar asi como cuando se olvidan de mi…

Es que soy malo no soy ese tipo que e sbueno apra adie joder ni siquiera buen amigo soy ni buen hijo o buen hermano, ah me doy tanto asco porque soy una miseria me jor me hubiera muerto cuando anci y nadie en este pinche mundo sufritrria nada por mi culpa tiene razón mireia que bueno que se fue y que dejo de ahblarme  no convengo   y ahora ni se como pedirle disculpas ami amdre… no se que ahcer esty muy trsitre mesiento muy solo y  como jamás en al vida lo he estad

Como puedo pedirle perdón al universo, a dios, a mi familia y a mireia? Que tengo que ahcer? Soy culpable de todo  de todo todo es mi culpa soy un tonto miserble y  no se ahcer anda

jueves, septiembre 20, 2012

la lectura de esta carta




Me gustaría, aunque sé que la lectura de esta carta lo va a hacer difícil, tal vez imposible, y aunque suene a eso tan manido, que siguiéramos siendo amigos. Lo hemos sido hasta ahora. Nuestras almas, como en el soneto, de John Donne, "And now good morrow to our waking soules", se atraen, se tocan. Es una lástima que no sólo de esa alma vivamos, hay otras cosas, otros rincones oscuros, y tú lo sabes, aunque no siempre quieras verlos, y en uno de ellos está tu deseo, agazapado, probablemente incluso a tu pesar, tu deseo de una fumada. Tal vez algún día consigas todo eso que te falta para que te sea posible competir con aquellos que se pueden permitir tenerlas.
Bueno, la cosa es que, del modo que sea, ya no encuentro la hora de volverte a ver.
No me conformo, no; me desespero.
Ayer pensé en tí, además, pensé lo bueno que sería yo si encontrara el camino hacia el durazno de tu corazón; lo pronto que se acabaría la maldad a mi alma.
Por lo pronto, me puse a medir el tamaño de mi cariño y dio tantos kilómetros por la vida. Es decir, de aquí a donde tú estás. Ahí se acabó. Y es que tú eres el principio y fin de todas las cosas.

Entre tanto, no olvides que siempre podrás, como la canción, contar conmigo. No lo olvides.

Te quiere,
Oscar

domingo, septiembre 16, 2012

los motivos validos

Hace días atrás, no sabía que decirte, es mas ahora mismo tengo la incertidumbre de decirte algo y te moleste… porque se tanto tienes derecho a decir lo que has dicho, tus motivos y razones tienes, tan validos como yo tengo mi derecho a explicarme, porque no me creo que yo destruyera algo que construiste, porque no soy malo, porque yo no quiero hacerte daño, es mi sentir, que este tiempo sólo te di un cariño sincero y quise ayudarte y sobretodo desear que estuvieras bien fue eso, jamás pretendí asustarte o causarte agravios, no quiero hacerte daño ni quiero que mi magia extraña o mis modos raros signifiquen para ti que estoy creando algo que te dañe, no, nada de eso, sé que soy difícil, que a veces, me pongo triste, o que me pongo loco y ansioso, pero no es que eso signifique quiera arrastrarte a mi miedo, yo sé que no necesitas ejércitos que te defiendan eres fuerte, inteligente y real, pero puedo acompañarte y estar de tu lado, es válido temer y es válido hacer lo necesario para continuar.

Hace cuanto nos hablamos y conocemos, ya van a ser 3 años, tres años que en la vida del universo no son nada ni siquiera el parpadeo, pero son tres año que tengo que añorar como un tiempo de subidas, bajadas confortables en la idea de la felicidad que puedo encontrar, que es el tiempo si no la forma en como contamos los sucesos tres años no son nada tampoco, pero son las historias los recuerdos es el tiempo que te mostré como era yo sin mascaras tan sincero como puedo serlo, simplemente yo. La vida tiene juegos y costumbres, el destino encerrar paralelismos extraños, aun sigo creyendo que teníamos que encontrarnos porque necesitábamos hacerlo, porque como lo has dicho la afinidad de pensamiento nos ayuda a sobrellevar el mundo al revés, no pediré que me hables, contestes o seas mi amiga, entiendo perfectamente que digas soy el tipo que no te conviene, las infinitas razones que pueden llevarte a pensar eso son validas y cada una es muy entendible, pero no quisiera irme sin decirte que yo te di algún mal, no quiero que tú te vayas pensando que soy algo malo para ti. Mi amistad es sincera y sin malas intenciones, por otro lado me parece me quieres alejar cuando yo quiero llegar a ti, es que soy todo lo que quieran decirme, pero a ti no quería perderte. Vuelvo a suplicarte me perdones si te quiero como te quiero y lo difícil que es para mí vivir sin ese cariño que tienes tiene guardado en tu corazón.

Eres y serás mi más linda coincidencia

Es demasiado tiempo, demasiado tiempo. Ahora me veo como un buen viejo. Ya no puedo leer sin gafas, bueno eso siempre. Todo ha cambiado, salvo mi corazón. Y todo el pasado está muy lejos, salvo tú, porque tú, tú siempre estarás presente en mí. Pequeña Meia niña guapa, eres capaz, una mujer tan llena de contradicciones que en lugar de criticarle prefiero quererte, y que sea así… Sin reconcomes ni odios, siempre con la posibilidad de los caminos en la herdidumbre y las ramas del árbol, Espero que estés un poco mejor, o mucho mejor, que tu salud este genial, sé que no es un buen momento por lo que no pido más que eso. Estimo mucho tu amistad y tengo en altas expectativas tu persona, hubiera querido ser breve, pero de ser breve hubiera escrito; un simple “ven”

Oscar.

sábado, septiembre 15, 2012

No t'enfadis. Per res del món

No t'enfadis. Per res del món

se't passi cap mena de tristesa.

El meu amor és maldestre

i de vegades les paraules em ceguen

o-el que és pitjor-es queden mudes

d'impertinència.

Vine amb mi i escolta

meu cor: aquí tens l'única veritat

del que sóc, del que penso.

Perdona sencer i de per vida.

Perdona si em obstinació

a tenir la desraó

de qualsevol absurd egoisme.

Et prego no m'ho tinguis en compte,

et prego posis l'orella sobre el meu pit,

en aquesta música

d'amor que ni tan sols mereixo.

Aquí em tens, aquí, en aquesta ofrena

d'ànima i cos, de goig

etern, teu.

I perdoneu sempre.